De ontwrichting
 

Terwijl Adriaan en zijn gezin ploegen en zwoegen op de Emmahoeve, nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden en

blij mogen zijn als ze twaalf cent vangen voor een kilo aardappelen, wordt in de wereld van de videobrillen en horlogecomputers

goudgeld verdiend. We hoeven maar tien jaar vooruit te kijken en we zien dat boeren een voor een het loodje leggen, dat veel

van ons voedsel wordt geïmporteerd en dat jonge consumenten geen benul meer hebben hoe en waar hun in folie verpakte

eten wordt geproduceerd.

 

Maar als het wereldje van elektronica en telecommunicatie stilvalt, als ons land door computercriminelen in chaos wordt gestort,

niemand nog iets geeft om elektronische hebbedingetjes, als iedereen wordt teruggeworpen op zichzelf en op zoek moet gaan

naar zijn dagelijks eten, tja, dan worden rollen omgedraaid.

 
Recensies De ontwrichting
 

‘Sfeervolle roman, die tot de laatste zin boeit’

In deze knappe roman kan je als lezer het boerenbedrijf langs twee kanten bekijken, enerzijds computergestuurd en anderzijds gestuurd door ‘boerenverstand’ en mensenkracht. (…) Het enge van het verhaal is dat zulke dingen niet louter en alleen science fiction zijn maar al in kleine mate hebben plaatsgevonden, remember bijvoorbeeld de Pukkelpopramp waarbij de zendmasten het hoge gsm-verkeer niet verwerkt kregen en dienst weigerden. De auteur wil op een bijzondere intelligente manier de lezer er op wijzen dat het raadzaam is om het pionierswerk van vorige generaties niet zomaar naar de prullenbak te verwijzen maar op een verstandige manier in de huidige levensstijl te verwerken. ‘De ontwrichting’ is een heel sfeervolle roman, gekruid met de nodige humor, die tot de laatste zin boeit.


(André Oyen – www.iedereenleest.be – juni 2016)


Voor de volledige recensie zie:

http://ansiel.cinebelblogs.be/archive/2016/07/08/hans-van-hartevelt-de-ontwrichting-55530.html
 

‘Een lofzang op de boer’

Een lofzang op de boer. (…) Het is een ode aan de mensen die er dagelijks voor zorgen dat iedereen voldoende eten op zijn bord krijgt. Zijn verhaal speelt zich in de toekomst af, zo’n vijftien jaar vooruit. Van Hartevelt schetst een land dat steeds meer vertrouwt op technologie. (…) Totdat terroristen toeslaan en in één klap de elektriciteitsvoorziening en alle telecommunicatie onmogelijk maken. Het hele land ligt plat, ook de boerderij. Maar, in een mum van tijd blijken ‘ouderwetse’ trekkers en andere landbouwvoertuigen goud waard. De boerderij wordt de enige hoop voor velen. (…) Het idee voor het boek is origineel. (…) Het is de opzet van het boek die maakt dat je door blijft lezen. (…)

(Albert Heller – Nederlands Dagblad,  juni 2016)